Bu 10 Kasım yazısına başlarken en başta, “Kemalizm” ve “Atatürkçülük” terimlerini birbirinden farklılaştırmadan aynı anlamda, “Aydınlanma Devrimi”, “Türk Devrimi”, “Akıl ve Bilim Yolu” olarak tanımladığımı belirtmek isterim!
***
“Kenanizm”, bütün demokratik ve sol birikimleri ezdikten sonra 1982 Anayasası ile de Türkiye’yi “Siyasal İslam”a teslim eden Kenan Evren ve arkadaşlarının, kendilerini “Kemalist”- “Atatürkçü” diye tanımlamaları üzerine, Ali Sirmen tarafından icat edilen, esas olarak “Kemalizmin/Atatürkçülüğün yozlaştırılmış haline işaret eden” bir terimdir.
Kenanistler genel anlamda, 12 Mart 1971 ve 12 Eylül 1980 darbeleri ile çağdaş 1961 Anayasası’nı yok eden, sağcı sivil politikacılar ve emperyalistlerle ittifak halinde olan, Mustafa Kemal Atatürk’ün adını da istismar ederek Türkiye’yi bugünlerdeki bunalımlara taşıyanlardır.
Bunlar, 10 Kasım 1983’te, Atatürk’ü anma toplantısında yaptığım konuşmadan dolayı beni sıkıyönetim komutanına şikâyet edenlerdir.
Bunlar, iktidarda oldukları darbe döneminde, kitaplarımı kendi yetki alanlarında yasaklayıp, devir değiştikten sonra, gelip bana saygı sunanlardır!
Bunlar, Cumhuriyet Gazetesi demokratik rejimi Atatürkçü ilkeler çerçevesinde savunduğu için, (sanki iktidarın büyük baskısı ve yoz eski solcu/liberallerin eleştirileri yetmiyormuş gibi) Atatürkçülük kisvesi altında, ona saldıranlardır!
Bunlar, Atatürk’ün mimarı olduğu Türk Devrimi sayesinde iktidar koltuğuna oturdukları halde bu Devrimi yozlaştırmaya çalışanların değirmenine su taşıyanlardır.
***
Atatürk sadece “Türkiye Cumhuriyeti”ni değil, aynı zamanda “Cumhuriyet Halk Partisi”ni de kurmuş, “Cumhuriyet Gazetesi”ni de Yunus Nadi’ye kurdurmuş ve adını bizzat koymuştur.
Her türlü siyasal etkiden ve tasalluttan korunmuş, bağımsız ve tarafsız, ama Laiklikten, Temel Hak ve Özgürlüklerden ve Demokratik Cumhuriyetçi Rejimden yana olan bir yargı mekanizması, yani Hukuk Devleti, başta Türkiye Cumhuriyeti olmak üzere, bu her üç Cumhuriyet’in de varlığının temeli, güvencesidir.
***
Ama Kenanistlerin açtığı yolda, yeni “Ucube Anayasa” sayesinde yargı, siyasetin etkisine alınmış, laiklik ilkesine rağmen, “sadece tek bir din/mezhep/ırk adına siyaset yapan görüşün” egemenliğini sürdürmesi sağlanmıştır.
Başta, ifade, medya ve muhalefet özgürlüğü olmak üzere “Temel Hak ve Özgürlükleri sadece kendileri için isteyenler” yönetimi ele geçirmişlerdir.
“Sadece kendine demokrat olmak”, “Farklı düşüncelere tahammülsüzlük”, egemen davranışlardan biri haline gelince, iktidar, hem Cumhuriyet Rejimini hem Cumhuriyet Halk Partisi’ni hem de Cumhuriyet Gazetesi’ni tehdit etmeye başlamıştır.
Bütün bunların sonucu olarak, bu üç Cumhuriyet’in de temelini oluşturan ve varlıklarını güvenceye alan Hukuk Devletini, yani “herkes için, her yerde, her zaman adaleti” savunmak:
İhanetle bile suçlanabilmekte, Atatürkçülük maskesi arkasına sığınan Kenanistler tarafından da saldırıya uğrayabilmektedir.
***
Oysa Cumhuriyet Gazetesi ve yazarları her dönemde otoriter eğilimli iktidarlar tarafından saldırıya uğramışlar ama yollarından sapmamışlardır.
Bugün de dün olduğu gibi haksız pek çok saldırının hedefindedirler ama her zamanki gibi yılmadan Atatürk’ün yolunda, dürüst gazetecilik ilkeleri çerçevesinde, Demokratik Cumhuriyeti, insan ve hayvan haklarını savunarak yollarına devam etmektedirler.
Gün, Demokratik Cumhuriyet Rejimini korumak için ittifak günüdür.
BU 10 KASIM’DA, ATATÜRK’Ü AĞLAYARAK DEĞİL, ANLAYARAK ANALIM:
BAŞTA TÜRK DEVRİMİ OLMAK ÜZERE ONUN BÜTÜN ESERLERİNE SAHİP ÇIKALIM!
