Bu iktidarın en önemli özelliği ilkesizliği ve tutarsızlığıdır:
Dün dost olan bugün düşman, dün düşman olan bugün dost olabilir.
Dünkü hainler, katiller, bugünkü vatansever politikacılar, dünkü vatanseverler bugünkü hainler haline gelebilir.
Ayrıca aynı zamanda, aynı yerde yapılan, aynı eylemler, bu eylemleri yapanların kişiliklerine ve iktidarla olan ilişkilerine göre, suç oluşturabilirler de oluşturmayabilirler de.
Hukuk ve Adalet, bazen vardır bazen yoktur.
Hukuk ve Adalet bazı kişiler için vardır, bazı kişiler için yoktur.
Demokratik Hak ve Özgürlükler sadece kendileri için vardır; hem de fazlasıyla vardır:
Herkese, her istediklerini, her an, her yerde yapabilir ve söyleyebilirler...
Ama Demokratik Hak ve Özgürlüklerin en temel olanları bile, Muhalif Partiler, Meslek Odaları, Demokratik Toplum Örgütleri tarafından rahatça ve özgürce kullanılamaz!
***
Bu genel girişten sonra, “Süreç” ve “Komisyon” konusundaki temel çelişkilere gelelim.
Ayrıntıdaki eylem ve söylemlerde daha çok çelişki var ama ben bugün sadece beş ana çelişkiye işaret etmekle yetineceğim.
TEMEL ÇELİŞKİ BİR:
Demokrasi olmadan “iç barış” olmaz!
Temel Hak ve Özgürlükler olmadan “Terör” sona erdirilemez!
İktidar tarafından “Kürt Sorunu Çözüm Süreci” ya da “Terörsüz Türkiye” veya “Barış Süreci” diye adlandırılan Süreç için İktidar, “Barış” ve “Terör” kavramları üzerinden güya eylem ve söylemler gerçekleştiriyor ama DEM Parti’nin seçilmiş belediye başkanlarının önemli bir bölümü görevlerinden alındı, bir bölümü de hapiste.
Bu yetmiyormuş gibi, CHP’li belediye başkanlarının da bazıları hapiste; partinin Kurultay sonuçları bile tehdit altında!
Ülkede tek kişiye bağlı “Şahsım Devleti Rejimi” egemen...
Ne adalet kaldı ne hukuk...
Ana muhalefet partisi CHP sürekli bir tehdit ve baskı altında.
Bu Rejimle ve bu İktidarla “iç barış” olamaz!
TEMEL ÇELİŞKİ İKİ:
İktidar “Kürt Sorunu” veya “Terör Sorunu” dediği sorunu çözmek için Kürtler adına terör yapan PKK ile uzlaşırken Kürtleri meşru zeminde temsil eden DEM Parti’nin belediye başkanlarını görevden alıyor ve bazılarını da hapse atıyor.
Bu yetmiyormuş gibi bazı CHP belediye başkanlarını da “Kent Uzlaşısı” adı altında “Kürtleri Belediye Meclislerine soktuğu” gerekçesiyle hapse atıyor.
Hiçbir siyasal eylem böyle bir çelişkiyi taşıyamaz!
TEMEL ÇELİŞKİ ÜÇ:
PKK’nin Cemil Bayık gibi yöneticileri, örgütün silah bırakmadığını, Kuzey Suriye’deki Kürt oluşumunu destekleyeceklerini açık açık belirtirken, Türkiye, silah bırakıldığını ve Suriye’nin Kuzeyinde bir Kürt oluşumuna asla izin verilmeyeceğini ilan ediyor.
Taraflar arasındaki söylemlerde tam bir zıtlık var.
TEMEL ÇELİŞKİ DÖRT:
Gerek PKK yöneticileri, gerekse Kürt oluşumunun arkasındaki Emperyalizm, açık ve net olarak Türkiye’nin uluslararası Bağımsızlık Belgesi, bir anlamda “Tapusu” olan Lozan’ı ve üniter Devlet olan Türkiye Cumhuriyeti’nin “Ulusal Devlet” yapısını reddettiklerini söylerken, mevcut Anayasa’ya sadakat yemini etmiş olan İktidar mensupları bu projeye “etnik ve mezhepçi kimlikler” üzerinden destek veriyorlar.
Bu İktidar bu çelişkiyi taşıyamaz!
TEMEL ÇELİŞKİ BEŞ:
TBMM’de muhalefetin bütün soru önergelerini ve yasa önerilerini hemen ve bazen müzakere bile etmeden reddeden İktidar, “Süreci”, Meclis’teki sandalye oranlara göre oluşturduğu, bu nedenle de çoğunluğa sahip olduğu bir “Komisyonda” müzakere edeceğini söylüyor:
Çoğunluğunu “Komisyonda” da sürdüren İktidarın bu “müzakere” niyetini, 23 yıllık yönetimi sırasında TBMM’deki eylem söylemlerine tanık olan kamuoyu hiç de inandırıcı bulmuyor.
Komisyon sadece İktidarın kararlarını onaylama işlevi göreceği için muhalefetin desteklemesi olasılığı çok düşük.
