Kurulu, yerleşik düzenin, “müesses nizam”ın CHP’nin başına Kılıçdaroğlu’nu monte etmesiyle devlet aklı, devlet aklı politikası, derin devlet tartışılmaya başlandı. Müesses nizam; yerleşik çıkarları korumayı ve emperyalizm güdümündeki kurulu yapının komprador olarak nitelendirilen gruplar eliyle sürdürülmesini amaçlayan düzendir. Derin devlet belki bu anlamda, kurulu, yerleşik düzen çıkarlarının korunması anlamında kullanılmaktadır.
Mustafa Kemal Atatürk, yerleşik düzene başkaldıran, yarı koloni konumuna düşmüş Osmanlı Devleti’ne karşı tam bağımsızlığı, monarşiye karşı milletin egemenliğini, emperyalizme karşı ulusal devleti savunan devrimci önderdir.
CHP’nin 1931 kurultayında Mustafa Kemal Atatürk’ün önerisiyle devrimcilik ilke olarak kabul edilerek programa alınmıştır. Devrimcilik; kurulu, yerleşik düzene karşı olarak sürekli köklü toplumsal değişimi, iyiye doğru gidişi savunmaktır.
CHP’de dönem dönem devrimcilik ilkesi yeterince savunulmamıştır.
Ortanın solu, Bülent Ecevit; dış güçler desteğiyle DP tarafından oluşturulan Adalet Partisi’nin sürdürdüğü yerleşik düzene karşı başkaldırır. Ecevit’e göre “ortanın solu”, insancıl, halkçı, sosyal güvenlik ve adaleti savunan ilerici, devrimci, devletçi, plancı, özgürlükçü harekettir. 1967 kurultayında seçimi kaybeden Turhan Feyzioğlu ve arkadaşı 48 parlamenter partiden istifa ettirilen nitelikli kişiler olarak partiye karşı pusuya yatmadılar. Feyzioğlu Milli Güven Partisi’ni, Kemal Satır daha sonra Cumhuriyetçi Parti’yi kurdular, kurultay sonucunu kabul ettiler. Yerleşik düzenle işbirliğine giderek “mutlak butlan”a başvurmadılar, ifşaya da kalkışmadılar.
12 Mart 1971’de generallerin muhtırası kurulu düzeni sürdürmeye yönelikti. Ecevit, muhtıranın CHP’ye darbe olduğunu savundu. Ecevit’in muhtıraya karşı oluşu, ortanın solunu savunuşu, yerleşik düzene başkaldırışı, CHP’yi 1973 ve 1977 seçimlerinde birinci parti konumuna getirdi. Slogan “Bozuk düzen değişmeli” olmuştu.
Kıbrıs Barış Harekâtı sonrası emperyal güçlerin ambargoları, yerleşik düzeni savunan, işbirlikçi, kolonyal elit, komprador da denilen grubun baltalamaları, tutarsız bir koalisyon hükümeti, petrol fiyatlarında ani yükseliş; düzenin değişmesine, ortanın solu uygulamasına olanak vermedi.
CHP, 1981 yılında askeri darbe sonrası kapatılmış, yöneticilerine de siyasal görev alma yasağı getirilmiştir. CHP’nin halka darbeci olarak tanıtılmaya çalışılmasına karşın, tüm sivil ve askeri darbeler CHP’ye yönelik yapılmıştır.
1982 yılında yeniden açılan CHP, artık devrimci bir parti değil, müesses nizamın bi parçası, “demokratik düzenin” muhalefet süsü, “sarı” muhalefettir. Kılıçdaroğlu’nun tüm başarısızlığına karşın uzun süre partinin başında kalışının başkaca izahı yoktur.
Günümüzün koşulları, ortamı, özenilen Osmanlı’nın son dönemine benzerlik göstermektedir. Düyunu Umumiye yok, uluslararası finansman kurulları var; kapitülasyonlar yok, yabancı sermaye teşviki, ayrıcalığı var; dış borç hem de 500 milyar USD’yi aşkın olarak görünüyor. İngiltere başbakanı Lord Curzon’un yerine Trump, İngiliz Yüksek Komiseri J. de Robeck’in yerine ABD Büyükelçisi Tom Barrack var. Yandaş medya İngiliz işgalindeki “mütareke basını” gibi işlev üstlenmiş durumda.
Halkta kıpırdama olup CHP de bir ölçüde kuruluş kodlarına dönmeye, müesses nizam için tehdit olmaya başladığında, bu kez “mutlak butlan” diye sivil darbe yapıldı.
CHP, devrimci partidir. Gerçek CHP’li Kılıçdaroğlu’nun CHP’li olduğuna inanmaz, kanmaz.
