CHP’nin “çözüm” komisyonuna katılırken verdiği sözü tutması iktidar kanadını ve bu kanada eklemlenenleri rahatsız etti. Hem de çok. CHP’yi İmralı’ya giden partiler gibi Öcalan’la kucaklaşmayı reddetmesi, sanki olağan koşullarda yaşıyormuşuz gibi davranışları mide bulandırıyor, şu konularda komisyon kurulduktan bu yana ne gibi bir adım atıldığını söylerler mi...
DOĞU CEPHESİNDE SADECE AĞIRLAŞAN KOŞULLAR VAR
*CHP’ye saldırılar arttı, Mansur Yavaş’ı da niye bedava çorba dağıttın diye yargılayacaklar,
*Yalan dolanla dolu iddianameyi yazanların üstelik siyasetin isteği doğrultusunda partiyi kapatma tehdidini gündeme sokması,
*Hukuk güvenliğine doğru tek adım ileri atılmaması;
*İfade özgürsüzlüğünün berdevam sürmesi, üstelik Fatih Altaylı’nın yanı sıra Merdan Yanardağ’ın da uyduruk ve sahte gerekçelerle içeriye atılması, Flash Haber’den sonra Tele1’in karartılması,
*Sözcü TV ve Halk TV’nin üzerinde kapatılma kılıcının sarkıyor olması,
*Uluslararası ve ulusal yargının kararlarının çiğnenip çöpe atılması,
*AYM’nin devre dışı bırakılması,
*Gezi’den yalan gerekçelerle mahkûm edilenlerin hayatlarının karartılmasına devam edilmesi,
*CHP belediye başkanlarının tutuksuz yargılanmaları isteklerine bıyık altında gülünmesi,
*DEM’li belediyelere sanki halk tarafından seçilmiş gibi oturtulan kayyımların sefa sürmesine izin verilmesi,
*Selahattin Demirtaş’ın bile hâlâ içeride tutulması...
...karşısında zerre sesleri çıkmıyor, varsa yoksa İmralı’ya CHP’nin gitmesi sağlanmaya çalışılıyor. Ağırlaşan ekonomik koşulları hiç saymıyorum. İktidar gelince burnundan tek kıl aldırmıyor.
DEM’İN DEMOKRASİ UMARSIZLIĞI VE KAÇIRDIĞI BÜYÜK FIRSAT
Aslında DEM yukarıda saydığımız koşullarda bir çözümün olamayacağını savunmalıydı.
AKP/MHP’nin kendi yakın gelecekleri için seçim sürecinde çözümü gündeme getirmesi, en zayıf noktalarıydı ve DEM bu zayıflığı kullanabilir, demokrasi ve özgürlükler konusunda iktidarı sıkıştırabilir ve somut sonuçlar elde edebilirdi... BUNU YAPMADI, YAPAMADI.
Acaba parti içinde bu durum konuşuldu mu, hiç sanmam.
Peki ne yaptı? Süreç iktidarla İmralı arasında kotarıldı. DEM’in önüne kondu, o da olduğu gibi “büyük otorite”nin politikasını harfiyen uygulamaya koydu. Ortaya çıktı ki DEM kendi fikirleri olmayan, büyük otoritenin hık deyicisi bir parti. Birden, önemli olan “Kürt kimliği” dedi, ülkenin bulunduğu her açıdan ağır şartlar mı, onu da CHP ve laikler düşünsün...
CHP’YE DÜŞEN...
CHP halka verdiği sözünü tuttu, otoriterleşmenin daha koyulaştığı koşullarda bir çözüm olasılığının olamayacağını yeniden anımsatarak İmralı’ya gitme saçmalığında ipi kopardı.
Gidenler kanadında bir panik var, seslere bakın ne diyorlar: “Bu konu siyaset üstüdür duygusal tarafı ve halk ne der düşüncesine yer yoktur. Gerekirse oy kaybedersin ve İmralı’ya giderek sorunun çözümüne katkıda bulunursun!”
CHP verdiği karardan korkmamalı ve cesur kararını yine cesaretle savunmalı.
ÖZGÜCÜNÜ HAREKET GEÇİRMEK
Parti üzerinde iktidar baskısının arttığı görülüyor. Kılıçdaroğlu, son bir hamleyle iktidarın kapısını çalıyor ve partiyi bana teslim et, diyor.
Bu tehlikeyi nasıl savuşturacak, partinin en önemli sorunu.
Tek yolu, halk içinde büyük bir örgütlenme ve gücünü üst düzeylere çıkarma kampanyası.
Seçim sürecinde de partinin halk desteğini üst düzeye çıkartmasına şiddetle ihtiyacı var.
Bunu kendi özgüveniyle yapabilir. Hem ülkede hem partide bu potansiyel büyük.
Daha güçlü ve büyük CHP ileride ittifaklar kurmada da daha rahat olacaktır.
